‘Flirten, verkopen of verder kijken: in gesprek met vier galleries’ 


Het leven na de kunstacademie kan een uitdaging zijn. Je moet rond zien te komen van een broodbaan terwijl je in de tijd die overblijft probeert je praktijk te ontwikkelen en zo veel mogelijk werk tentoon te stellen. Vertegenwoordigd worden door een galerie lijkt dan een aantrekkelijk vooruitzicht, maar hoe werkt dat precies? Wat doet een galerie eigenlijk voor een kunstenaar?


Lees verder op Metropolis M ︎






‘UNFAIR23: kunst ten tijde van crises’


Kunstbeurs UNFAIR, dat haar tienjarig jubilieum vierde, toonde werk van kunstenaars die zijn afgestudeerd in ‘challenging times’. Drie dagen lang werd de veerkracht en het doorzettingsvermogen van de deelnemers gevierd. Ik sprak drie van hen over hun werkpraktijk en de moeilijke periodes waarin ze zijn afgestudeerd.


Lees verder op Metropolis M ︎






‘Behoefte aan nabijheid’


Mijn moeder heeft zo’n dertig jaar gewerkt als psychotherapeut en relatietherapeut. In dit interview ga ik met haar in gesprek over ruzies, relaties en (opnieuw) verbinden met elkaar. 'Je open durven stellen en je kwetsbare kanten tonen kan alleen als je je veilig voelt.' Dit gesprek is deel 2 van een twee-delige serie over geluk, verandering, loslaten en relaties. 


Lees verder op Hard//hoofd ︎






‘Somberheid is iets van alle tijden’


Mijn moeder heeft zo’n dertig jaar gewerkt als psychotherapeut en relatietherapeut. Ik merk dat veel mensen om mij heen tegen levensvragen aanlopen waar ze graag met iemand over zouden praten. In deze twee-delige serie ga ik naar aanleiding van deze vragen met mijn moeder in gesprek over geluk, verandering, loslaten en relaties.


Lees verder op Hard//hoofd ︎






‘Met welke zin begin ik de laatste zinnen?’


Ik schreef een reeks korte verhalen over de vragen waarmee we achterblijven vlak na de dood van een dierbare, van 'Wanneer besloot hij dat hij gecremeerd wilde worden?' tot 'Welke schoenen zijn gepast voor de uitvaart?’

Lees verder op Hard//hoofd ︎






‘Ik begrijp niet waar de ongeschreven regels van de kunstwereld worden gemaakt’


Ik sprak drie kunstenaars over hun kunstwereld. De laatste in de reeks is Aukje Dekker. Als een van de oprichters van sociëteit Sexyland heeft zij een eigen wereld ingericht binnen de soms onbegrijpelijke kunstwereld.

Lees verder op Hard//hoofd ︎






Het is net alsof ze zeggen: ‘Houd maar op met kunstenaar zijn’


Wat Koos Buster betreft gaan kunstacademies meer aandacht besteden aan de wereld ná de opleiding. Het delen van ervaringen zou al helpen: 'De kunstwereld zit vol ongeschreven regels, wat ook betekent dat niemand echt weet hoe het werkt.'

Lees verder op Hard//hoofd ︎





Leven van de kunst? ‘Het kapitalistische systeem is doorgeschoten’


Het gros van de kunstenaars zal nooit het grote publiek bedienen. Niet iedere kunstenaar is even goed voorbereid op deze deceptie. Een interview met Jelly Hogendorp, die in haar kunst liever zoekt naar zingeving dan naar geld.

Lees verder op Hard//hoofd ︎





Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op


Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Ik blik terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden.

Lees verder op Hard//hoofd ︎





Tuinbonen en Tape 


In de reeks Museum van de werkelijkheid wordt beschreven welk verschijnsel, object of gebeurtenis nadere observatie en bewondering waard is. Zaken waar we aan voorbij lopen, die in de vergetelheid zijn geraakt of die nooit de waardering hebben gekregen die ze eigenlijk verdienen. Het resultaat is een rijke reeks aan essays, columns, recensies en fictie waarin we het onzichtbare op een sokkel plaatsen. In Tuinbonen en tape breng ik een ode aan dat wat we gewend zijn niet te zien.

Lees verder op de Notulen van het Onzichtbare ︎





Een mens heeft het recht van gedachten te veranderen


In december 2021 zag ik dat een artikel van mij uit 2013 in de “Top Posts” stond, acht jaar na dato. Ik vroeg de redactie het artikel te verwijderen omdat ik vond dat het een onderwerp nuanceerde waarvan ik twijfel of het in deze tijd nog nuance verdient.

Lees verder op Standplaatswereld ︎





Leer gewoon de regeltjes, luilakken


Voor een maatschappij geobsedeerd door het geschreven woord is dyslexie een handicap. Zelfs in je liefdesleven spelen spelfouten een belangrijke rol. Maar de focus op tekst zou niet bepalend moeten zijn. Dyslexie is geen tekortkoming, maar letterlijk een andere manier van kijken.

Lees verder op Hard//hoofd ︎